Druk, drukker, drukst

Dat is alweer lang geleden zeg, maar zoals de foto’s al deden vermoeden. Ik heb weer werk. Gelukkig alweer een tijdje, maar heb nog geen mogelijkheid gehad om weer even mijn site te updaten. Nu zo een dag voor mijn verjaardag vind ik het wel weer is tijd dat ik iets van mij laat horen. Zeker voor de trouwe volgers!

Zal allereerst nog beginnen met te vermelden dat de foto’s er van de Diploma uitreiking bij EPST er inmiddels ook op staan, zie de foto kolom hiernaast. Het is alweer een tijdje geleden, maar dat maakt het er niet minder speciaal om natuurlijk!

Via nog wat oude contacten ben ik terecht gekomen bij Amsterdam-Airlines alwaar ik nu al zo’n 3 maanden aan het vliegen ben. Het zij wel als purser, dus nog even in de cabine, maar niet met minder enthousiasme. Heb het erg naar maar zin en heb de afgelopen weken echt heel veel gevlogen en heb half Europa gezien. Van een week in Albanie tot 10 dagen Milaan met ook nog een week Bratislava en Wenen ertussen. Het is dus heel druk geweest, maar heel erg veel genoten.

Het leuke was dat Christa ook regelmatig is mee geweest, dit omdat zij tot de start van de opleiding ook werkzaam was als stewardess bij Amsterdam-Airlines. Hebben veel leuke dingen ondernomen en gezien. En voor degene die haar ook willen gaan volgen als toekomstig piloot. Ze gaat beginnen op 2 oktober bij de KLS en ze is te volgen op www.christakloosman.com

Ondertussen was mijn Instrument rating bijna op de datum dat hij zou verlopen en hebben wij bij EPST de mogelijkheid gehad om deze te renewen. Om even weer in het oude gevoel terug te komen vloog ik met mijn oude vertrouwde buddy Oscar. De oefenvluchten gingen eigenlijk iets beter dan de oorspronkelijke IR, maar desondanks kregen wij te horen van Han Derksen, van IVW, dat wij erg strak hadden gevlogen. Nou goed hij heeft er verstand van dus dan gaan we daar maar vanuit. Dank Oscar. En nu kunnen we er weer een jaar tegen aan.

Hopelijk dat er toch snel weer wat verbetering komt in de airline branche zodat ik snel naar voren kan. We blijven geduldig en voorlopig in de cabine. Zal beloven eerder weer te updaten dan deze keer!

christa@christakloosman.nl

Grappig

Een grappig filmpje dat via Christa binnen kwam.

Geluk is niet gewoon, is speciaal en bijzonder

Zoals de foto’s en de titel al doen vermoeden is er weer het een en ander gebeurd en veranderd in mijn leven.

Gelukkig ben ik sinds ik lid ben van de Vliegclub Rotterdam ook redelijk wat aan het vliegen toegekomen. Het is zo ontzettend leuk om ook hier in Nederland te kunnen vliegen. Al een aantal keer naar Midden-Zeeland geweest en zelfs ook vanaf Rotterdam naar Ameland. Heel leuk, spannend en gaaf! Ook heb ik, zoals op de foto’s te zien is, een belofte ingewilligd en is mijn oma mee wezen vliegen. Ze had nog nooit gevlogen en haar eerste keer was dus met haar kleinzoon. Ze had spijt dat ze nog nooit eerder had gevlogen en genoot van ons lokale vluchtje. Wat rondjes over Delft gedraaid en weer landen op Rotterdam.

Het vliegtuig waar ik het meest in vlieg is de PH-ANF een Piper Arrow IV met intrekbaar landingsgestel. Hoort ook bij de Vliegclub Rotterdam. En is ook te zien op de foto’s hiernaast.

Zo af en toe ook og een vluchtje op de sim bij EPST op de 737 om onze vaardigheden bij te houden. Want helaas is een baan vinden nog altijd een drama. Maar we blijven volhouden. Een lichtpuntje is er wel. In de week van 22 juni begin ik aan de pursercursus bij Amsterdam Airlines om vervolgens half juli volledig inzetbaar te zijn als purser. Kijk ernaar uit om weer in de luchtvaartsector bezig te zijn. Afgelopen tijd bij een Griek gewerkt in Delft en ben enorm dankbaar dat er die mogelijkheid is geweest, maar het is weer tijd voor de luchtvaart! Dat is mijn thuis.

Geluk is niet gewoon, geluk is iets speciaals en dat geluk heb ik weer gevonden. Christa heeft hiervoor gezorgd. Christa een supermooie meid van 25, die in oktober dezelfde droom gaat verwezenlijken als ik heb gedaan. Ze gaat ook piloot worden! Stom toevallig is ook Chirsta begonnen als stewardess en wilde toch ook meer en die cockpit in! Inmiddels hebben we al een aantal keertjes samen gevlogen en was super gezellig. Zie ook de foto’s. Tevens zijn we met het Victor Romeo formatie team naar Volkel in de Wolken geweest en hebben we daar mogen genieten van een fantastisch uitgevoerde show. Zo is er dus inmiddels wel het een en ander veranderd, maar ben ik super bij en gelukkig.

De komende tijd staan er nog wat vluchtjes in de planning o.a. naar Texel en wie weet nog wel meer. Voor mensen die graag is een stukje willen vliegen en op zoek zijn naar iemand die met ze mee wilt en dit kan organiseren, schroom niet en stuur een mailtje. jordyjansen80@gmail.com

Volgende week dinsdag zal er voor onze klas en de klas na ons een graduation zijn bij EPST te Maarssen, weer een stukje erkenning erbij. Er zullen vast foto’s worden gemaakt en ook die zal ik zeker op mijn site zetten.

Tot snel en bedankt weer voor het lezen.

Diploma uitreiking Engeland!!

Het is alweer een tijdje geleden dat hier een nieuw bericht geplaatst is door mij. Dit heeft meerdere oorzaken. Een daarvan is dat er gewoon nog niks nieuws te melden valt. Aangezien de markt redelijk in elkaar is gezakt en het vinden van een baan nogal bemoelijkt wordt door de ‘economische crisis’. Maar goed we blijven hoop houden en zoeken naar dat ene plekje. De andere reden is dat ik het op een of andere manier super druk heb met van alles. Binnenkort ga ik in ieder geval weer vliegen op wat kleinere vliegtuigjes zoals ik die tijdens de opleiding gevlogen heb. Dus mochten er nog mensen zijn die nog is een keertje de lucht in willen vanaf Rotterdam met zo’n klein vliegtuigje, ik wil jullie graag vliegen.

Maar er is nog wel een gebeurtenis te vermelden die afgelopen weekend (14/3 – 15/3) heeft plaatsgevonden. Onze Diploma uitreiking in Engeland. Zaterdag avond vond dit plaats in een fantastisch hotel met een nog meer indrukwekkende omgeving en alles was tot in de puntjes geregeld. Na een lange tocht van 7.00 vertrek uit Delft en aankomst om 16.30 bij het hotel, wat niet ver van ons les vliegveld in Oxford af lag, werden we ontvangen in de hal van het hotel met champagne. Iedereen zag er fantastsich uit en de het was ook de bedoeling om in smoking te komen. En de meeste hadden daar ook aan meegedacht. Met een flinke Nederlandse delegatie van onze klas waren wij daar goed vertegenwoordigd. Mijn ouders waren ook mee. Stefan was er met zijn ouders en Chris had zo’n beetje zijn hele familie mee genomen. Verder waren Peter, Jeroen, Frederik en Ruud ook van de partij. Na de ontvangst werden we verzocht plaats te nemen aan onze tafels voor het officiele gedeelte en het diner. Na heel wat toespraken en mooie dank woorden voor de mensen die ons tijdens deze zware tijd gesteund hebben (dank ook aan iedereen nogmaals en speciaal aan Nicelle!) was daar toch het hoogtepunt van de avond. We kregen onsdiploma/certificaat. Deze werden uitgedeeld door Ian Basten, hoofd recruitment van FlyBe. Er waren heel wat studenten dus dit nam ook aardig wat tijd in beslag. Vervolgens kwam het diner (beetje schaars). Hierna ging de dansvloer open en waren wij Nederlanders niet meer va n de dansvloer af te slaan. Nadat het best laat was geworden stond er voor de zondag weer de lange reis terug gepland naar Nederland. Uiteindelijk kwamen we om 20.30 weer thuis aan en was het een zeer geslaagd weekendje Engeland geweest. Zie ook de foto’s.                                                             

Graduation Oxford maart 2009

En toen was het……

 

KLAAR..!!! Bovenstaand filmpje is ontstaan als samenvatting van de afgelopen 1,5 jaar en nadat ik gisteren mijn laatste examen vlucht heb gehad en in de avond te horen heb gekregen dat het erop zit. Ik ben GESLAAGD!! Klaar om te gaan solliciteren. Iedereen bedankt voor alles!

Voor nu kan ik alleen maar zeggen hele fijne feestdagen en een nog beter 2009, dat zal mij wel lukken nu.

De Cockpit

Dit is de Cockpit van een 737-800 waarin ik de afgelopen tijd mijn vluchten heb geoefend.

Gezien het aantal bezichtigingen van 16 december, is een aantal mensen waarchijnlijk te horen gekomen dat ik op die dag mijn laatste examen zou hebben. Dit klopt ook, maar zij het dat door een roosterwijziging en wat extra vliegtijd voor mijzelf deze datum iets is vertraagd. Nu zal ik maandag 22 december mijn laatste examen hebben om 7.00.

Het eind is in zicht!

Zo daar is weer een kleine update. Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat ik hier een berichtje heb geplaatst. Voor degene die het nog niet wisten, ik ben inmiddels weer lekker in Nederland. Dat is wel weer een fijn idee en gevoel.

Even een kleine samenvatting van nadat ik uit Oxford ben vertrokken. Eerst heb ik 2,5 week lekker niks hoeven doen en dat heb ik dan ook gedaan. Ben ook weer gaan meetrainen bij de voetbal en heb zelfs al bij (uit nood) het 1e wissel gezeten. Ik had graag op vakantie gegaan, maar dat ging niet omdat er nog gen duidelijkheid was over hoe en wanneer het laatste traject, de MCC/AJFC cursus, hier in Nederland zou gaan plaats vinden. Dat zou na 2 dgn kunnen, maar ook na 2 mnd. Dit hing ook deels af van hoe snel de andere jongens uit de klas er nog zouden over doen om hun Intrument Rating te halen in Oxford. Gelukkig duurde het niet al te lang voordat het bericht kwam dat de cursus zou gaan aanvangen.

De cursus begon eerst met een week groundschool, dus weer even de boeken in en leren. Alhoewel ik hier niet echt naar uit keek, was het toch wel heel leuke leerstof allemaal. Ook tijdens de lessen was het leuk om deze te volgen. Deze lessen werden allemaal gegeven door (oud-) vliegers. Heel grappig en leuk was het dat ik op dag 1 les had van Gerard van Pelt. Toen ik hem zag wist ik dat ik hem kende. Het bleek de man te zijn die ik vroeger voor een school werkstuk eens geinterviewd heb en daar ook een video van heb gemaakt. Helaas zit deze video band ergens opgeslagen tussen mijn spullen, dus heb ik deze nog niet terug kunnen kijken. Om de groundschool af te sluiten stond er ook weer een examen op het programma. Ook hier kwamen we weer goed doorheen, 94%.

Nu was het tijd om in de simulator aan de slag te gaan. Een heuse 737 simulator en vanaf nu moesten we dus een 2-mans operatie gaan houden. Voorheen waren we de enige piloot en nu moeten we gaan samenwerken. Eigenlijk ook het doel van deze opleiding het samenwerken met een ander aan de hand van Standaard Operatie Procedures (SOP). Zo kan je als je je aan deze SOP’s houdt met iedereen samen vliegen. Het is erg leuk en ook erg realistisch. Wel nog steeds een hoop informatie en leren, maar het gaat redelijk. Ik vlieg nu niet meer samen met Oscar, maar met Stefan. Over 2 vluchten vanaf nu ga ik met Ruud samen vliegen. Dit wordt gedaan om te laten wennen dat je steeds met iemand anders kan vliegen. Op de planning staat dat we rond 16 december onze laatste sim vluchten hebben en dat betekend: KLAAR!!!!!!!

dus tot snel!!!!!

En als afsluiter hier in Oxford!!!

Haha….. Ik wist het wel!!!

Ik wist wel dat ik het kon en dat is inmiddels gebleken ook. Gisteren, vrijdag, was een rare dag, maar zeker geen zwarte. Het begon allemaal erg vroeg, om 5.15 ging de wekker. Niet omdat ik iets moest doen, maar vooral omdat Ruud zijn 170 ging doen en Oscar zijn IR. Verder ging Chris ook nog even de Sim in. Dus met z’n 4-en op weg naar school. Chris en ik hielpen zo Ruud en Oscar met hun voorbereiding en checkte wij hun kisten (vliegtuigen). Toen zij eenmaal waren vertrokken voor hun examen hielp ik Chris weer in de Simulator. Rond een uur of 11.30 liepen we even naar Operations, waar al onze vluchten worden gepland, om te kijken hoe laat ik mijn oefenvluchtje zou gaan doen. Ik zou nog even 1 keertje met mijn instructeur de lucht in gaan om er zeker van te zijn dat het maandag goed zou gaan. Eenmaal bij Operations, kreeg ik de mededeling dat ik op het schema stond voor mijn IR om 14.00. Pfff, dat was echt schrikken. Ik moest mijn hele vlucht nog plannen, het weer uitzoeken, een vliegplan maken, performance berekeningen maken, briefen met de examinator en ook nog even snel iets eten tussendoor. Kortom heel veel te doen in heel weinig tijd. De keuze lag ook bij mij of ik dit wilde gaan doen of niet. Ik besloot om deze uitdaging aan te gaan en mijn IR zo onverwachts te gaan doen. Het was mooi weer, weinig wind en ik was wel vertrouwd met de route, dus ik dacht go for it. Het was weer een vlucht van ongeveer 2uur en ditmaal was ik echt gefocust om niet dezelfde, en ook geen andere, fouten te maken. Het ging vandaag een stuk lekkerder dan dinsdag en weer terug op de parkeerplaats vertelde de examinator dat dit een PASS was. Ik kon hem wel knuffelen. Was echt super, ik was zo blij!!!

Het is klaar nu, ik mag en kan naar huis!! De komende dagen nog even al het papierwerk afronden en dan staat de terugreis gepland voor woensdag.

Oh en Ruud heeft samen met Stefan zijn 170 gehaald gisteren en Oscar had zijn IR gepartialled.

dus voor nu telt weer I’LL BE BACK

I’ll be black…..

Eigenlijk had ik in mijn hoofd om een berichtje te gaan schrijven vandaag met de titel: “I’ll be back”, omdat ik dan naar huis zou komen en klaar zou zijn. Maar helaas kwam er iets tussen waardoor het een zwarte dag werd voor mij, de 14e oktbober 2008 en zo werd de titel dus “I’ll be black”.

Maandag 13 oktober, vandaag stond mijn 170-examen op het programma, een van de twee laatste testen die ik hier nog moest doen, een test waarbij een examinator bekijkt hoe je een bepaalde route vliegt d.m.v. alleen maar op je instrumenten te kijken. Hierbij zou deze examinator dan zien of je klaar zou zijn voor je laatste examen de “IR”. Mijn route ging van Oxford naar Filton en dan uitwijken naar Gloucestershire. Bij beide vliegvelden moest je dan een landing inzetten zonder zicht naar buiten te hebben en te vertrouwen op je instrumenten en dan een tiental meters boven de grond een doorstart (go-around) maken. Het goede nieuws van deze dag was dat ik voor mijn 170 geslaagd was en de examinator erg tevreden was. Nu kon ik  opgaan voor mijn IR.

Deze werd gelijk gepland voor de dag erna. Mijn route zou dit keer een hele andere kant op zijn, maar het principe bleef hetzelfde. Oxford – Cambridge door naar Cranfield. Tijdens deze vlucht heb ik op 2 verschillende punten fatale foutjes gemaakt, waardoor ik mijn IR failde. Ik had hier echt heel erg de balen over in. Maar goed nadat ik vandaag weer redelijk kon relativeren bedacht ik mij dat ik geen fouten heb gemaakt waarbij ik niet wist wat ik deed. Heb het zelfs nog tegen de examinator gezegd dat ik de fout maakte. Dus het was stom, niet meer doen. Ik mag het nu maandag nog een keer proberen. Weet mijn route nog niet, maar zal er alles aan doen om te laten zien dat ik kan vliegen en dat ik dit ook kan! De examinator had ook gezegd dat ik niet nog meer lessen nodig had omdat ik wel kon vliegen en toch wel stomme foutjes had gemaakt. Mijn instructeur bevestigde ook dat meestal als iemand faalt dat diegene dan aangeraden wordt om nog wat lessen te nemen. Hieruit concludeerde mijn instructeur ook dat ik zeker wel heb laten zien dat ik kon vliegen, maar dat ik op 2 puntjes net even uit de limieten ben geschoten. Kortom scherp blijven en blijven vliegen zoals ik deed, dan moet het goedkomen.

Dus mensen die mij al thuis hadden verwacht nog even geduld, ik kom eraan, maar zeg nog niet wanneer! Wie weet duurt het geen week meer!