Al sinds kind droomde ik om piloot te worden van zo’n groot passagiersvliegtuig en wist ik het al heel jong: Ik wilde piloot worden. Nadat bij de Luchtmacht deze droom in duigen leek te vallen brak er na mijn tijd, als steward, bij Martinair een nieuwe tijd aan en begon ik aan de opleiding tot verkeersvlieger. Dat was alweer in 2007. Nu 3 jaar later was het dan toch zover en mocht ik zo’n passagiersvliegtuig besturen. Helaas is zo’n gevoel echt onbeschrijfelijk en begin ik er ook niet aan, maar neem maar aan dat als ik zeg dat dit geweldig is, dit een understatement is!!! Enige kanttekening is nog steeds, dat er geen baan aan verbonden is. Uiteraard hoop ik dat deze opleiding mijn kansen vergroot bij het vinden van deze ‘droombaan’!!
(zie ook de foto’s hiernaast)
